به روز اول مهر و آغازسال تحصیلی جدید نزدیک می شویم. روزی
که همه ماها خاطرات تلخ و شیرینی از آن داریم. سال هاست که روز اول مهر و در کل
سال تحصیلی و به خصوص دانشگاه ها کابوسی شده است برای جمهوری اسلامی زیرا با شروع
مدارس و دانشگاه ها موج جدید اعتراضات شروع می شود و پایه های جمهوری اسلامی را
بیش تر از پیش می لرزاند،به همین دلیل است که فشار و دستگیری ها در این دوره بر
روی دانشجویان و اساتید و معلمان چندین برابر می شود.
امسال هم مانند سال های گذشته موج جدید اعتراضات در راه است.
در این راستا می توان به فراخوان معلمین در رور 17 شهریور و هم چنین اعتراضات
هرساله در روز 16 آذر(روز دانشجو)که
تعدادی از دانشجویان ایران و خارج از ایران به یاد مبارزات و نیز دانشجویان دربند و
همه زندانیان سیاسی برگزار می کنند اشاره کرد. در طول این سال ها حکومت جمهوری
اسلامی را این جوانان و دانشجویان بوده و هستند که به لرزه در آورده و می آورند و
به همین دلیل است که حاکمان و حکومت از آن ها هراس دارند. زیرا به خوبی درک کرده
است که نسل جوان است که روزی این حکومت را به پایین می کشد و اما امسال با توجه به
محدودیت های بیش تر و شدیدتر برای دانشجویان، نظیر تک جنسیتی کردن تعدادی از
دانشگاه ها و نیز رشته های تحصیلی، حذف تعدادی رشته برای دانشجویان زن، بومی کردن
اکثر دانشگاه ها و هم چنین تاسیس رشته هایی نظیر زندانبانی و آئین همسرداری، پیش
بینی می شود که با شروع سال تحصیلی جدید اعتراضات زیادی را در پیش رو خواهیم داشت زیرا
که جوانان حرف زور را نمی توانند بپذیرند و بارها با اقدامات گوناگون ثابت کرده
اند که جمهوری اسلامی را نمی خواهند.
حال بار دیگر نوبت دانشجویان و اساتید، معلمان و دانش آموزان
و همه ما جوانان و زنان است که به حکومت ثابت کنیم، جمهوری اسلامی رفتنی است و
جایگاهی در بین مردم ندارد و هرچه ظلم و ستم آن ها بیشتر شود عمرشان کمتر خواهد
شد. من و تمام دوستانم در سازمان جوانان کمونیست در صف اول اعتراضات و در کنار
دانشجویان معترض هستیم و با برگزاری آکسیون ها و تجمعات گوناگون در خارج از ایران
سعی در آن داریم تا صدای آن ها و دانشجویان دربند باشیم و بار دیگر ظلم و جنایت
این حکومت ضد انسانی و ضد جوان و ضد زن را به جهانیان نشان دهیم و به تمامی
دانشجویان داخل ایران می گوئیم شماها تنها نیستید.
مرگ بر جمهوری اسلامی
زنده باد آزادی و برابری
این مطلب در نشریه جوانان کمونیست 565 به چاپ رسیده است
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر