ریحانه گلی:حذف بوجه پیشگیری از بارداری!

حذف بوجه ناچيز پيشگيری از بارداری، پيامدها و عواقب بسيار زيادي را براي زنان و علي الخصوص  اقشار كم درآمد و فقير دارد. اين تصميم حكومت باعث مي شود بارداري هاي ناخواسته روند صعودي را در پي داشته باشد و اين سبب مي شود تا بسياري از زنان از يك سو به دليل فقر و از طرف ديگر واهمه و فشار حكومت و قوانين و فرهنگ آن،تعصبات برادر و پدر و عمو و دایی و کلا خانوده و فامیل، دست به سقط جنين بزند. پيش بيني مي شود كه اين عمل به دليل سياست هاي ضدانسانی جنسي، تابو سازي از سكس و غرايز طبيعي هر انسان بيشتر از پيش افزايش يابد. با توجه به نبود امكانات بهداشتي و تجهيزات كامل مانند  گذشته اين عمل باعث مي شود زنان زيادي جان خود را به دليل خونريزي بيش از حد از دست بدهند.اين تصميم حكومت مانند تمام تصميمات ٣٣ سال گذشته شرايط زندگي را براي زنان سخت تر مي کند. در زمان جنگ ايران و عراق، حکومت خانواده ها را براي داشتن فرزند بيشتر تشويق ميكرد تا جايي كه در سال ١٣٦٥ رشد جمعيت به ٣.٢ رسيد و بعد از آن با توجه به حذف امكانات، نرخ رشد به ١.٢ كاهش پيدا كرد.

از اين مقايسه مي توان نتيجه گيري كرد كه حكومت با دلایل اینکه باید جمعيت را افزايش دهد، اصلا توجهي هم به شرايط دشوار مردم كه در منجلاب اين حكومت غرق مي شوند ندارد. تمام اين اتفاقات و تصميم گيري ها در حالي صورت مي شود كه اكثر كشورهاي اروپايي براي حفظ سلامت افراد جامعه آموزش در این زمینه و در دسترسی آسان افراد به وسایل و روشهای پیشگیری از بارداری را در اختیار افراد و مخصوصا زنان قرار مي دهند.هم چنين توزيع رايگان كاندوم و ديگر خدمات پزشكي و نیز امکان داشتن حق کورتاژ برای زنان مهیا است وبراي جلوگيري از بارداري این روشها و امکانات با پشتوانه مالي دولت صورت ميگرد.

مسئول تمام اين اتفاقات جمهوري اسلامي است زيرا كه اگر تولید و بازتوليد كننده فرهنگ عقب مانده،مردسالار و زن ستيز و ضد انسان بوسيله تلويزيون،راديو،روزنامه، مسجد در محل كار و تحصيل نبود اين اتفاقات شوم بوجود نميامد.اين وظيفه حاكميت است كه وسائل پيشگيري را بطور رايگان در جامعه پخش كند و آموزشات كامل را در اختيار مردم قرار دهد اما نه تنها اين كار را نكرده بلكه آن بوجه ناچيز را هم قطع كرده است. باید مردم و بخصوص زنان و جوانان جامعه به این مسئله اعتراض کنند و یکی از خواستها باید ارائه این آموزشها و خدمات در مدارس و دانشگاه ها باشد و نکته بعد اینکه باید جمهوري اسلامي را به زباله داني تاريخ بفرستیم و سپس قوانيني را وضع كنند تا پشتوانه ي وسيعي براي زنان و كودكان و داشتن كرامت انساني باشد و تمام اين اتفاقات تنها در گرو يك چيز است آن هم نابود كردن خرافه پراستي و تعصب هاي بيجا از جامعه که تولید کننده اش حکومت اسلامی در ایران است.

به اميد و تلاش برای ایجاد دنيايي انساني

این مطلب در نشریه جوانان کمونیست 567 به چاپ رسیده است

ریحانه گلی:دانشگاه زنده است!

جمهوری اسلامی در طول این 33 سال همواره در حال سانسور در علوم انسانی و عقاید و دروس مختلف در دانشگاه ها تحت عناوینی مانند انقلاب فرهنگی و اسلامیزه کردن در دانشگاه ها بوده است. پاکسازی دانشجویان و اساتید دانشگاه و تعطیلی دانشگاه ها در سال های 59 تا 61 ، جنایت در کوی دانشگاه و کشته و زخمی شدن بسیاری از دانشجویان در آن روز و دیگر حوادث رخ داده همه نشانه های جنایات این حکومت بوده است. اما با شدت گرفتن بیشتر نارضایتی عمومی جامعه در سالهای اخیر، فضا و فعالیت های سرکوب و سانسور نیز شدت بیشتری گرفته است تا جایی که کامران دانشجو وزیر علوم، تحقیقات فناوری در جمعی متشکل از دانشجویان وابسته به حکومت گفته است که "دانشگاه های ما استاد سکولار نمی خواهد".

این سخنان را کامران دانشجو در حالی گفته است که تعدادی از دانشگاه های کشور شامل طرح ضدانسانی تفکیک جنسیتی شده اند. زیرا که جمهوری اسلامی بر این نگرانی بوده و  سرانش هم اظهار داشته اند که فضای حاکم بر دانشگاه ها با آرمان های حکومت تفاوت های چشمگیری دارند. لذا با ایجاد جو خفقان در محیط دانشگاه ها و ایجاد دروسی مانند زندانبانی، آئین همسرداری  و.... سعی در آن دارد تا فضای سرکوب را در جامعه تقویت و ابزار آن را نیز ایجاد کند. تا شاید چند سالی بیش از این به بقاء ادامه دهد. این یکی از شاخص ترین خصوصیت حکومتهای دیکتاتوری است.

از سوی دیگر محمدرضا نقدی رئیس سازمان بسیج مستضعفین با انتقاد از علوم انسانی، اظهاراتی داشته که بیشتر شبیه به طنز بوده و گفته است: "اگر غرب در علومی نظیر سیاسی، اجتماعی و غیره موفق بود، امروزه اینگونه منزوی نمیشد و 120 کشور جهان به رهبری ایران اسلامی رای نمی دادند"! حال سوال این است که علوم مذهبی و اسلامی جز جنایتا و خشونت چه چیزی در بر دارد؟ این رژیم  برای ایجاد امنیت برای خود و ماندگار بودن، اقدام به اجرای طرح قرنطینه عقیدتی در دانشگاه ها کرده و  در زمینه های مختلف در حال زدودن هر نوع آزاد اندیشی است. اما غافل از آن هست که جوانان و دانشجویان تحت هیچ شرایطی زیر باراین فشار و سرکوب و این وقوانین و فرهنگ واپسگرای حکومت نمی روند و این مسئله تنها تنفر را در میان جوانان و مردم افزایش میدهد. مرگ بر جمهوری اسلامی.

 این مطلب در نشریه جوانان کمونیست 566 به چاپ رسیده است

ریحانه گلی:سال تحصیلی جدید کابوسی دیگر برای جمهوری اسلامی!

به روز اول مهر و آغازسال تحصیلی جدید نزدیک می شویم. روزی که همه ماها خاطرات تلخ و شیرینی از آن داریم. سال هاست که روز اول مهر و در کل سال تحصیلی و به خصوص دانشگاه ها کابوسی شده است برای جمهوری اسلامی زیرا با شروع مدارس و دانشگاه ها موج جدید اعتراضات شروع می شود و پایه های جمهوری اسلامی را بیش تر از پیش می لرزاند،به همین دلیل است که فشار و دستگیری ها در این دوره بر روی دانشجویان و اساتید و معلمان چندین برابر می شود.

امسال هم مانند سال های گذشته موج جدید اعتراضات در راه است. در این راستا می توان به فراخوان معلمین در رور 17 شهریور و هم چنین اعتراضات هرساله در  روز 16 آذر(روز دانشجو)که تعدادی از دانشجویان ایران و خارج از ایران به یاد مبارزات و نیز دانشجویان دربند و همه زندانیان سیاسی برگزار می کنند اشاره کرد. در طول این سال ها حکومت جمهوری اسلامی را این جوانان و دانشجویان بوده و هستند که به لرزه در آورده و می آورند و به همین دلیل است که حاکمان و حکومت از آن ها هراس دارند. زیرا به خوبی درک کرده است که نسل جوان است که روزی این حکومت را به پایین می کشد و اما امسال با توجه به محدودیت های بیش تر و شدیدتر برای دانشجویان، نظیر تک جنسیتی کردن تعدادی از دانشگاه ها و نیز رشته های تحصیلی، حذف تعدادی رشته برای دانشجویان زن، بومی کردن اکثر دانشگاه ها و هم چنین تاسیس رشته هایی نظیر زندانبانی و آئین همسرداری، پیش بینی می شود که با شروع سال تحصیلی جدید اعتراضات زیادی را در پیش رو خواهیم داشت زیرا که جوانان حرف زور را نمی توانند بپذیرند و بارها با اقدامات گوناگون ثابت کرده اند که جمهوری اسلامی را نمی خواهند.

حال بار دیگر نوبت دانشجویان و اساتید، معلمان و دانش آموزان و همه ما جوانان و زنان است که به حکومت ثابت کنیم، جمهوری اسلامی رفتنی است و جایگاهی در بین مردم ندارد و هرچه ظلم و ستم آن ها بیشتر شود عمرشان کمتر خواهد شد. من و تمام دوستانم در سازمان جوانان کمونیست در صف اول اعتراضات و در کنار دانشجویان معترض هستیم و با برگزاری آکسیون ها و تجمعات گوناگون در خارج از ایران سعی در آن داریم تا صدای آن ها و دانشجویان دربند باشیم و بار دیگر ظلم و جنایت این حکومت ضد انسانی و ضد جوان و ضد زن را به جهانیان نشان دهیم و به تمامی دانشجویان داخل ایران می گوئیم شماها تنها نیستید.

مرگ بر جمهوری اسلامی

زنده باد آزادی و برابری

این مطلب در نشریه جوانان کمونیست 565 به چاپ رسیده است

ریحانه گلی :برای مهسا،مسعود،فریدون

امروز می خواهم برای دوستانی بنویسم که سال های نه چندان دور،آن روزهایی که هنوز مقداری نفس کشیدن برایمان آزاد بود روزهای خوشی در کنار هم داشتیم.از شب های شعر گرفته تا کوهنوردی هر جمعه و بازی های مختلف،و امروز 3 تن از این عزیزان در سلول های سرد خود شاید به آن ایام فکر می کنند.اما امروز دلتنگی من رنگ دیگری داشت وقتی شنیدم مسعود بعد از 38 ماه به مرخصی 3 روزه آمد،مرخصی که برای آن مهسا 38 ماه دوندگی کرد و امروز نتیجه تلاش هایش به ثمر نشست ولی این مرخصی برای مسعود رنگ و بویی ندارد چرا که مهسای عزیزش در سلول خود نشسته و تمام در و دیوار خانه برای مسعود بوی مهسایی را می دهد که عاشقانه دوستش دارد.و اما نفر سوم فریدون که دوستی مهربان بود برای همه ماها.برای من،برای مهسا،برای مسعود و چه لحظه ایی است برای فریدون.فریدونی که اکنون در زندان به سر میبرد.هیچ کلمه ای قادر نیست احساسم را بر روی کاغذ سفید بیاورد چرا دلتنگی و مظلومیت این عزیزان در هیچ کلمه و جمله ایی نمی گنجد.امروز تمام ذهنم پر شده از آن سالیان خوش.تمام خاطرات برایم زنده شدند.می دانم روزی فرا خواهد رسید که به این همه دلتنگی و دوری خواهیم خندید و دوباره در گوشه ایی از کشوری که الان زندانی بزرگ شده کنار هم جمع خواهیم شد و سرود آزادی را با تمام وجود خواهیم خواند.
هیچ گاه فراموش نخواهید شد.
19:06:1391