۱۳۹۱ اردیبهشت ۸, جمعه

علیه حکومت متجاوزان و قاتلان


روز جمعه اول اردیبهشت، دختر جوان هفده ساله ای به نام سمیه فیض الله پور به دست فرد یا افرادی مورد تجاوز قرار گرفت و بعد از آن کشته و جنازه وتوسط اهالی مردم شهر بوکان پیدا شد.قطعا مسبب اول این جنایت ها رژیمی است که خودش قاتل و ضد زن می باشد زیرا از به قدرت رسیدن زنان ترس و واهمه دارد و می داند زنان در مبارزات کنونی نقش به سزایی در جامعه دارد.چندین ماه است در شهر بوکان تجاوز و آدم ربائی بیداد می کند و هیچ مسئولی پاسخگوی این موضوع نمی باشد!روز جمعه بعد از پیدا شدن جسد سمیه زنان به طور خود جوش و به نشانه اعتراض علیه این حکومت و جو نامناسب برای زنان و جوانان به خیابان ها آمدند و در مقابل شهرداری بوکان دست به تجمع زدند.در پی اقدام زنان،دیگر افراد هم مانند مردان و جوانان هم به این تجمع پیوستند و خواهان پیدا شدن و مجازات شدن عاملین این جنایت شدند.این تجمع در صورت تدابیر و محافظت شدید امنیتی برگزار شد. البته فرماندارِ شهر بوکان به تجمع کنندگان قول داد که عاملین این رفتار وحشیانه را پیدا می کند ولی از آن جایی که مردم به حرف این حکومت و جمهوری اسلامی دیگر بهایی نمی دهند و متوجه شده اند که تمام حرف هایشان دروغ محض است از خواسته خود کوتاه نیامده و هم چنان بر خواسته خود پافشاری کردند.در روز شنبه پدر سمیه در حالی که عکس فرزند خود را در دست داشت و برای عزیز رفته اش اشک می ریخت توسط پلیس این شهر دستگیر و به ماکانی نا معلوم انتقال پیدا کرده است و تا به امروز خبری از وی در دست نمی باشد.در هیچ جای این کره خاکی دولتی پیدا نمی شود که دختر را بکشند و پدر را به جرم در دست گرفتن عکس دختر دستگیر و به مکانی نا معلوم انتقال دهند.این است حاصل یک دولت و حاکمیت اسلامی!البته این تنها سمیه نبود که قربانی این حکومت شد،حکومتی که تنها در آن تجاوز،قتل و شکنجه آزاد است.من و تمام آزادیخواهان در برابر این جنایت سکوت نکرده و تا آخر توانمان برای براندازی این رژیم مبارزه می کنیم. زنده باد آزادی   سرنگون باد جمهوری اسلامی.
این مطلب در نشریه جوانان کمونیست 551منتشر شده است

۱۳۹۱ اردیبهشت ۱, جمعه

ریحانه گلی:تجمع و تظاهرات مردم شهر بوکان

جمعه 91/2/1 مردم بوکان خشم و اعتراض خود را نسبت به قتل سمیه فیض الله پور نشان دادند.قریب به 6 هزار نفر از زنان و مردان انسان دوست از ساعت 6 بعد از ظهر در پارک ساحلی جمع شدند و سپس دست به تظاهرات زدند.مردم با شعارهای "امنیت،امنیت حق مسلم ماست"  "قاتلین سمیه محکوم باید گردند" و خواندن سرود یار دبستانی در خیابان های شهر به حرکت در آمدند و تا میدان فرمانداری راه پیمایی کردند.لینک برنامه در یوتیوب
http://www.youtube.com/watch?v=TFOxiFP1trQ&feature=youtu.be

۱۳۹۱ فروردین ۱۷, پنجشنبه

شیرکوه معارفی!

شیرکوه معارفی زندانی کرد محکوم به اعدام در زندان سنندج دست به اعتصاب زده است!شیرکوه زندانی که در اوج اخبار گوناگون و وحشتناک ایران گم شده است و گهگاه وقتی درباره حکم اعدام اخباری به بیرون درج پیدا میکند یاد او میفتیم!کسی که مانند همه بیگناهان اعدامی به جرم واهی محکوم به این عمل غیر انسانی و ضد بشری شده است.بیایید کاری کنیم قبل از آن که دیر شود.بیایید این فرد و افراد دیگر را قبل از مرگشان یک قهرمان کنیم نه آن که بعد از مرگشان از یک عکس و چند خاطره قهرمان سازی کنیم.می دانید این عادت این ملت است که مرده پرست باشد!می خواهم هم صدا شوم با خانواده این زندانی.می خواهم صدایش باشم،می خواهم هم دردش باشم،می خواهم همراهش باشم!نیاز به کمک دارم.کسی از شما با من هم قدم می شود.بیایید فریاد بزنیم،ازش بخواهیم اعتصاب خود را بشکند،بخاطر خودش،بخاطر ایران ،بخاطر آینده ایی نه چندان دور که به او و امثالش نیاز دارد، بخاطر کسانی که دوستش دارند و فراموشش نکردند.شیرکوهی که مانند همه ماها قربانی این حکومت کثیف و ضد انسانی شده است.نگذاریم یک بی گناه دیگر جانش را از دست بدهد.چند خطی هم برای جمهوری اسلامی می نویسم و مورد خطابم خامنه ایی  و بلند مرتبه های این حکومت خونخوار است.تا به امروز کشتید ،قتل عام کردید،سرکوب کردید،تجاوز کردید،د،با توسل به تفنگ و باطوم و طناب دار 33 سال بر ما حکومت کردید ولی باید بگویم ،نه فریاد بزنم که عمر شماها سر آمده و بترسید از روزی که در دادگاه های مردمی باید جواب تک تک افرادی که در حقشان ظلم کردید بدید.
مرگ بر جمهوری اسلامی
زنده باد آزادی 
ریحانه گلی

تو دهنی محکم جوانان اصفهان به جمهوری اسلامی در سیزده بدر!

سال هاست که جمهوری اسلامی دارد جنایات مختلفی را در قبال بشریت انجام می دهد و هیچ کدام از حامیان حقوق بشر هم بازدارنده آن نیست!این حکومت منفور در روز 13 بدر در اصفهان مانع ورود افغانستانی های عزیز به اماکن عمومی شد و نگذاشت که این عزیزان در  کنار بقیه مردم به تفریح و شادی در این روز بپردازند.با شنیدن این خبر ناخودآگاه به یاد نازی ها و یا حکومت آپارتاید نژادی در آفریقای جنوبی افتادم که مثلا حق تردد به یهودیان در عابر پیاده و یا در آفریقا حق استفاده از اماکن عمومی و امکانات را به سیاه پوستان نمی دادند. سالیان سال است که جمهوری اسلامی با افغانستانی ها رفتار ضد انسانی انجام می دهند و آن ها را از ابتدائی ترین امکانات مانند شغل رسمی،گرفتن شناسنامه ،تحصیل و ... محروم کرده است و این در حالی است که که این عزیزان در سخت ترین شرایط به زندگی مشغول هستند و مجبور هستند برای امرار معاش خود و خانواده شان به سخت ترین و طاقت فرساترین و پست ترین مشاغل با کمترین حقوق بپردازند.این افراد مانند خیلی از ما مردم ایران مجبور به ترک کشورشان شدند و به جهنمی به نام ایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی آمدند و مجبور هستند در آن زندگی کنند بدور از حداقل شرایط انسانی.از همه عزیزان خواهش میکنم در مورد اقدام فاشیستی جمهوری اسلامی سکوت اختیار نکنیم و با تمام توان از حق این عزیزان رنج کشیده دفاع کنیم،دقیقا همان اقدامی که جوانان مردم اصفهان انجام دادند و نشان دادند انسانیت معیار همه چیز است و تو دهنی محکمی به جمهوری اسلامی زدند.ما قبل از زن بودن ،مرد بودن،ایرانی بودن،افغانستانی بودن....انسانیم و این یعنی  تمامیت موضوع.انسان بودن یعنی مسئول بودن در قبال همدیگر.بیایید با شکستن سکوت خود در مورد نقض حقوق بشر  در ایران یک بار دیگر انسانیت را معنا کنیم.من و دیگر دوستانم در سازمان جوانان کمونیست این عمل فاشیستی جمهوری اسلامی را محکوم می کنیم و با تمام نیرو برای دنیایی انسانی و بدون تبعیض در ایران و کره خاکی مبارزه می کنیم و به تمام عزیزان افغانستانی ساکن ایران قول میدهم که در قبال این موضوع کوتاه نمی یاییم و این حرکت فاشیستی را افشا میکنیم.به امید روزی که در جهانی آزاد و بدون تبعیض در کنار هم زندگی را معنایی دوباره ببخشیم.
ریحانه گلی

۱۳۹۱ فروردین ۱۶, چهارشنبه

من یک زنم


من یک زنم 
من یک انسانم
دوست دارم همانگونه که میخواهم رفتار کنم
دوست دارم همانگونه که دوست دارم پوشش داشته باشم
دوست دارم با صدای بلند بخندم
دوست دارم در یک ظهر نفس گیر تابستانه گیسوی خود را به دست آفتاب بدهم 
و تو حق نداری برای من خط و مشی تعیین کنی
من یک زنم
من یک انسانم
من یک آزاده ام
ریحانه گلی 
4.4.2012

۱۳۹۱ فروردین ۱۵, سه‌شنبه

نه به جنگ،نه به بمب اتم،نه به جمهوری اسلامی آری به زنده بودن و زندگی


ریحانه گلی-
مردم اسرائیل و در پی آن مردم ایران در یک حرکت نمادین و فراگیر در طی چندین هفته گذشته با منتشر کردن پوسترها و ضبط کردن فایل های صوتی و تصویری انزجار خود را از احتمال شروع جنگ میان  جمهوری اسلامی و دولت اسرائیل و متحدینش اعلام کرده اند و خواستار صلح میان این دو کشور و تمام جهان شدند. بجز جمهوری اسلامی در این میان جریانات و گرایشاتی نیز کاسه داغ تر از آش شدند و  از این موضوع استقبال چندانی نکردند و و از میان دلیل آن ها میتوان به این اشاره کرد که چون در فلسطین جنگ است ، پس اسرائیل نمی تواند یک کشور صلح طلب باشد ، گوئی تفکر آن ها این است ، که بین جریانات تروریست اسلامی و گروه های نظامی فلسطینی و دولت راسیست و مذهبی اسرائیل جنگ است این پای همه مردم فلسطین و اسرائیل باید نوشته شود! لازم به ذکر است یک نکته به این دسته از این دوستان یادآوری کنم: حدود 2 سال پیش جوانان فلسطینی در غزه در همبستگی با مردم و جوانان اسرائیل و منطقه بیانیه ای منتشر کردند و خواهان صلح در این دو کشور و در کل منطقه خاورمیانه شدند. از سوئی دیگر بعضی از افراد و مشخصا جریانات راست و ناسیونالیست این حرکت انسانی که ریشه در ارزشهای انسانی قرن حاضر دارد را به قرون قبلی متصل می کنند! از عملکرد کوروش و رابطه دوستانه وی با یهودیان میگویند! پرچم صلح طلبی آن دوره را بالا میبرند! صحبت کردن با این افراد متاسفانه به جائی نمیرسد! زیرا که عینک وطن پرستی را  آنچنان بر چشم خود زده اند، که با هیچ روشی نمی شود به آنها فهماند که راهی  که در آن قدم گذاشته اند، بن بست است. روی سخنم با تمام افراد است چه آن ها که پرچم چپ سنتی خود را در دست گرفته اند و بخاطر عناد با دولت اسرائیل حاضر به حمایت از این عملکرد شهروندان دو کشور نیستند و چه آن ها که این حرکت را پیوند میزنند با کوروش و .... بدانید هیچ چیزی لذت بخش تر از صلح و ارامش در جهان نیست و سعی تمام آزادیخواهان در این است که نگذاریم در هیچ جای کره خاکی ،جنگی صورت بگیرد و با تمام نیرو و تلاش از حرکات صلح طلبی حمایت می کنیم. زنده باد صلح جهانی ،زنده باد زندگی.

بابا با نان آمد



راحت نوشتیم بابا نان داد
بی آنکه بدانیم بابا چه سخت ...
برای نان همه جوانیش را داد !!!